14585850_1243684172361297_1819506503_o

JAKIE SĄ CELE REHABILITACJI PO ZABIEGACH OPERACYJNYCH?

Zabiegi operacyjne, zwłaszcza związane z narkozą ogólną, obarczone są dużym ryzykiem powikłań pooperacyjnych. Jest to głównie związane z dłuższym względnym unieruchomieniem pacjentów chirurgicznych, z działaniem narkozy i podawanych leków oraz z występowaniem bólu pooperacyjnego. Powyższe czynniki prowadzą do zaburzeń układu krążenia, sprzyjają infekcjom, ułatwiają rozwój pooperacyjnych powikłań oddechowych i zakrzepowych oraz zaburzają w znacznym stopniu inne czynności fizjologiczne organizmu. Jednoczesne prowadzenie leczenia operacyjnego i fizjoterapii ma na celu zmniejszenie powikłań pooperacyjnych, skrócenie czasu hospitalizacji, szybszy powrót do pełnej sprawności oraz usuwanie czynnościowych i organicznych następstw operacji.

JAK PRZEBIEGA REHABILITACJA PO ZABIEGACH OPERACYJNYCH?

Rehabilitację u chorych po zabiegach operacyjnych najlepiej rozpocząć jeszcze przed planowanym zabiegiem. Celem takiej rehabilitacji jest przygotowanie organizmu do zabiegu, nauka ćwiczeń wykonywanych po zabiegu oraz w przypadku stwierdzonych zaburzeń czynności układu krążenia i oddechowego – ich normalizacja.

Po zabiegu terapię należy rozpocząć już w pierwszej dobie, aby nie doprowadzić do powikłań. W tym celu stosuje się ćwiczenia oddechowe, przeciwzakrzepowe, ogólnousprawniające oraz jak najszybciej pionizację. W przypadku zabiegów ortopedycznych celem jest jak najszybszy powrót do pełnej sprawności. Po hospitazlizacji zaleca się kontynuowanie terapii, zwłaszcza w przypadku pacjentów ortopedycznych.

JAKIE METODY STOSUJE SIĘ W REHABILITACJI POOPERACYJNEJ?

W zależności od miejsca zabiegu, jego rodzaju oraz następujących po nim powikłań w terapii po zabiegach chirurgicznych stosuje się metody:

  • przeciwbólowe – z zakresu fizykoterapii, kinezyterapii, terapii manualnej oraz masażu,
  • przeciwzakrzepowe i przeciw obrzękowe – manualny drenaż limfatyczny, kompresjoterapia przy użyciu aparatu Lympha-tron, kinesiotaping, zabiegi fizykalne,
  • wspomagająca prawidłowe funkcjonowanie układu oddechowego i układu krążenia – nauka prawidłowego toru oddychania, mobilizacji klatki piersiowej, wczesna pionizacja,
  • wspomagające prawidłową pracę mięśni, więzadeł i innych struktur uszkodzonych podczas zabiegu – terapia ,manualna, ćwiczenia synergistyczne oraz metody specjalne, mające na celu utrzymanie prawidłowej masy ,mięśniowej, siły oraz wspomagające procesy gojenia się tkanek,
  • utrzymujące prawidłowy zakres ruchu w stawie – terapia manualna, szyna CPM,
  • nauki wykonywania czynności dnia codziennego i samoobsługi,
  • sprzyjające gojeniu się rany – mobilizacja blizny, techniki terapii manualnej, fizykoterapia.