Uśmiechnięci-starsi-ludzie-z-pełnym-uzębieniem-1024x682

MOST PROTETYCZNY

Most protetyczny jest na stałe osadzoną pracą protetyczną odbudowującą brakujące zęby z wykorzystaniem naturalnych zębów Pacjenta, które sąsiadują z luką. Istnieje możliwość osadzenia na wszczepionych implantach, które stanowią filary mostu. Prawidłowo zaprojektowany most nie stanowi patologicznego obciążenia dla zębów filarowych, wynikającego z dostawionych zębów. Mosty pozwalają na odtworzenie prawidłowej funkcji żucia, która przy brakach zębowych jest zaburzona. Mosty wiernie odtwarzają kształt i kolor brakującego uzębienia. To uzupełnienie na stałe osadzone w jamie ustnej, zapewniające Pacjentowi doskonały efekt estetyczny, czynnościowy oraz wygodę użytkowania. Główną niedogodnością w przypadku mostów konwencjonalnych jest konieczność szlifowania przynajmniej dwóch zębów sąsiadujących z luką.

W zależności od lokalizacji braku zębowego, upodobań Pacjenta oraz wymagań stosuje się mosty pełnoceramiczne lub złożone, w których metalowy szkielet pokryty jest materiałem estetycznym (porcelaną, kompozytem) imitujący barwą i kształtem brakującą część uzębienia. Uzupełnienia te mogą być wykonywane zarówno na zębach naturalnych, jak i implantach.

ZALETY MOSTÓW PROTETYCZNYCH

Mosty mają wiele zalet :

  • przenoszą siły żucia w sposób fizjologiczny, przez co są łatwe do zaakceptowania i zapewniają duży komfort użytkowania,
  • są zamocowane na stałe – co ułatwia i jednocześnie poprawia komfort gryzienia i użytkowania,
  • są uzupełnieniami estetycznymi – prawidłowo wykonany most niczym nie wyróżnia się przy uśmiechu i wiernie odtwarzają kształt i kolor brakującego uzębienia.

Z uwagi na powyższe zalety mosty protetyczne stanowią doskonałą alternatywę dla protez ruchomych (wyjmowanych) wszędzie tam, gdzie ich wykonanie jest możliwe (stwierdza się zęby filarowe w odpowiedniej ilości i jakości oraz właściwym położeniu). Z tego względu mosty protetyczne wykonuje się tylko dla odbudowy braków międzyzębowych, bo tylko wtedy są obustronnie dostępne zęby filarowe.

PROTEZY OSIADAJĄCE

Są to akrylowe uzupełnienia ruchome. Głównym wskazaniem do ich stosowania są przypadki bezzębia lub rozległych braków w uzębieniu, kiedy nie ma możliwości wykonania innych rodzajów uzupełnień (mostów, protez szkieletowych oraz uzupełnień opartych na implantach). Protezy osiadające w skrajnych przypadkach odtwarzają wszystkie zęby (tzw. proteza całkowita) lub odtwarzają część uzębienia (tzw. proteza częściowa). Protezy osiadające utrzymują się w ustach na zasadzie przyssania do tkanek miękkich. Jest to stosunkowo tanie i bardzo popularne rozwiązanie, posiadające jednak liczne wady: trudności w adaptacji, dyskomfort użytkowania, niedogodności w spożywaniu pokarmów, niszczące działanie na kości szczęk, konieczność wymiany co kilka lat, bardzo często występujący odruch wymiotny.

PROTEZY TYPU OVERDENTURE

Są to ruchome uzupełnienie protetyczne. Protezy te utrzymują się na przeleczonych korzeniach lub implantach poprzez: zatrzaski, magnesy, korony teleskopowe, zespolenia belkowe. Są to uzupełnienia spełniające wymogi estetyki, chroniące kości szczęk przed zanikiem oraz zapewniające akceptowalny komfort dla Pacjenta. Jednak warunkiem koniecznym w przypadku użytkowania tego typu protez jest opanowanie przez Pacjenta zasad utrzymywania idealnej higieny jamy ustnej i regularne zgłaszanie się na wizyty kontrolne! Warto zwrócić uwagę na możliwość wykonania protezy overdenture opartej na zaledwie dwóch implantach w żuchwie i czterech w szczęce u Pacjentów bezzębnych co przy względnie przystępnych kosztach, diametralnie poprawia komfort użytkowania w porównaniu do protez całkowitych osiadających.

PROTEZY NATYCHMIASTOWE

Protezy natychmiastowe to ruchome uzupełnienia protetyczne, oddawane Pacjentowi zaraz po ekstrakcji zębów jeszcze w czasie działania znieczulenia. Wszystkie czynności związane z wykonaniem protezy są przeprowadzane przed usunięciem zębów. Takie postępowanie pozwala na uniknięcie przykrej dla Pacjenta sytuacji braku zębów, zapewnia normalne warunki życia i możliwość kontynuowania pracy zawodowej. Na pierwszej wizycie lekarz pobiera wyciski szczęki (szczęka zawiera zęby przeznaczone do usunięcia). Następnie wysyła je do laboratorium, gdzie technik z wycisku odlewa model gipsowy, a potem wycina zęby przeznaczone do usunięcia. Na takim modelu przygotowuje protezę. W następnym etapie technik przesyła pracę do gabinetu. Na kolejnej wizycie lekarz usuwa zęby i dopasowuje protezę. Niestety, nie zawsze można wykonać takie uzupełnienie. Czasami zęby są w tak złym stanie, są tak mocno rozchwiane, że zachodzi realna obawa, że zostaną usunięte podczas pobierania wycisku. Wtedy można wykonać tylko protezę wczesną (wyciski pobiera się natychmiast po usunięciu zębów a protezę oddaje po około dwóch dniach). Stosowanie tego typu rozwiązania wiąże się z koniecznością bezwzględnego przestrzegania zaleceń lekarza protetyka, zgłaszania się na częste wizyty kontrolne oraz utrzymania wzorowej higieny jamy ustnej i protezy. Są to protezy czasowe. Przygotowują do wykonania protez docelowych.

PROTEZY SZKIELETOWE

Protezy szkieletowe należą do ruchomych uzupełnień protetycznych tzw. podpartych. Wykorzystuje się je w przypadku braków zębowych zbyt rozległych na uzupełnienie mostem. Proteza taka opiera się nie tylko na dziąsłach i błonie śluzowej, ale również na zębach – nie powoduje więc wzmożonego zaniku kości i dziąseł. Wykonana prawidłowo może służyć Pacjentowi przez długie lata. Główną ich częścią jest metalowy szkielet zaopatrzony w klamry i ciernie, który jest na tyle cienki i zredukowany, iż praktycznie nie przeszkadza użytkującemu. Ciernie są to wypustki opierające się na żujących powierzchniach zębów. Przenoszą one siły żucia z bezzębnych wyrostków zębodołowych na zęby filarowe wraz z ich ozębną. Należy podkreślić, że jest to fizjologiczny sposób przenoszenia sił zgryzowych na kości i stanowi niewątpliwie zaletę tego rodzaju uzupełnień. Również błona śluzowa i okostna uczestniczą w przenoszeniu sił, ale w dużo mniejszym stopniu niż ma to miejsce w protezach osiadających. Klamry odpowiedzialne są za utrzymanie protez na podłożu. Ze względu na ich niekosmetyczny wygląd są one coraz częściej zastępowane przez mocowane na koronach, zasuwach, zatrzaskach i koronach teleskopowych. W celu umożliwienia takiego utrzymania protezy, konieczne jest okoronowanie zębów sąsiadujących z protezą. Połączenie protezy z koronami następuje bez widocznych elementów metalowych (klamry, ciernie), co umożliwia uzyskanie oczekiwanego efektu kosmetycznego.

WKŁADY KORONOWE

INLAY/ONLAY

Uzupełnienia porcelanowe INLAY i ONLAY stanowią najnowocześniejsze rozwiązanie i pozwalają na prawie idealne odtworzenie anatomicznego kształtu zęba oraz jego punktów stycznych.

Naturalne zęby ludzkie zbudowane są z dwóch części: korzeniowej i koronowej. Granica oddzielająca obie części to szyjka zęba. Czynniki chemiczne i fizyczne występujące w jamie ustnej Pacjenta najczęściej powodują uszkodzenia części koronowej zęba. Utrata tkanki szkliwnej może być częściowa lub całkowita. Ubytki częściowe uzupełnia się za pomocą wkładów koronowych typu INLAY lub ONLAY. Umożliwiają one dokładną rekonstrukcję kształtu anatomicznego (guzków, bruzd punktów stycznych między zębami). Wykonuje się je w pracowni protetycznej na podstawie pobranych wycisków. Początkowo uzupełnienia te były wykonywane ze złota, obecnie coraz częściej stosuje się materiały estetyczne: ceramikę lub kompozyt. Pamiętajmy, że wypełnienia pospolicie zwane plombami wykonane z ceramiki nie ulegają przebarwieniu i są bardziej wytrzymałe na ścieranie. Tym samym ich żywotność i estetyka jest wielokrotnie dłuższa niż tradycyjnych plomb kompozytowych utwardzanych światłem.

INLAY I ONLAY mają wiele zalet: są trwałe, estetyczne i odporne na ścieranie. Odbudowany ząb wygląda bardzo naturalnie i może nadal spełniać swoje funkcje głównie dzięki precyzyjnej odbudowie kształtu anatomicznego. INLAY/ONLAY mają przewagę nad wypełnieniem klasycznym, ponieważ wzmacniają ząb o 75% (30-50% przy wypełnieniu klasycznym) , zaś ich średnia żywotność wynosi aż 10 lat ( 5 przy tradycyjnym wypełnieniu).

INLAY to rodzaj wypełnienia ubytku, wkład pokrywający powierzchnie żujące oraz stoki guzków z wyłączeniem – w przeciwieństwie do ONLAY’u – szczytów guzków. Pod wkłady ONLAY lub OVERLAY preparuje się po całą żującą powierzchnię zęba. Wkłady tego typu wykorzystuje się w dużych ubytkach (m.in. w bocznych zębach leczonych kanałowo, które jeszcze nie kwalifikują się do leczenia protetycznego za pomocą wkładu i korony).

WKŁAD KORONOWO – KORZENIOWY

Przy znacznym zniszczeniu zęba należy umieścić w korzeniu indywidualnie wykonany dla pacjenta wkład koronowo-korzeniowy. Materiał, z którego wykonuje się wkład, dobierany jest pod kątem oceny pozostałych zdrowych tkanek zęba oraz rodzaju przyszłej korony. Może to być włókno szklane, stal dentystyczna, stop złota lub tlenek cyrkonu. Następnie na tak odbudowany ząb wykonuje się koronę protetyczną. Wkłady dzielą się na standardowe i indywidualne. Jedne i drugie mają swoje wskazania i przeciwwskazania. O zastosowaniu konkretnego wkładu decyduje lekarz. Przy znacznym zniszczeniu zęba spowodowanym rozległym ubytkiem próchnicowym, opracowaniem zęba do leczenia kanałowego, czy też mechanicznym złamaniem korony zęba, tkanki zęba wymagają odbudowy i wzmocnienia wkładem koronowo-korzeniowym (potocznie zwanym sztyftem), który jest cementowany w korzeniu zęba.

Szczególnie polecaną grupę wkładów standardowych stanowią wkłady z włókna szklanego, które są cementowane na materiale kompozytowym. Ich główną zaletą jest moduł elastyczności, który jest bardzo zbliżony do modułu elastyczności zębiny. Oznacza to, że zęby wzmocnione wkładami z włókna szklanego rzadziej ulegają pęknięciom i złamaniom. Kolejną ich zaletą jest kolor odbudowy zrębu zęba oraz fakt, że światło może przenikać przez tą odbudowę podobnie jak przez naturalny ząb. A jeśli dołożymy do tego koronę pełnoceramiczną, która jest pozbawiona metalu dostajemy rekonstrukcję zęba, która w całości przewodzi światło i we wszystkich warunkach oświetlenia zachowuje się jak pozostałe uzębienie.

KORONY PROTETYCZNE

Korona protetyczna to uzupełnienie, które odbudowuje i wzmacnia zniszczony ząb. Może być ona osadzona w oparciu o własny ząb Pacjenta lub na implancie. Doskonale odtwarza kształt anatomiczny zniszczonego zęba i stanowi tarczę ochronną dla rozwoju bakterii próchnicy. Korona protetyczna jest uzupełnieniem, do którego Pacjent bardzo szybko się adaptuje, z tego względu komfort użytkowania koron protetycznych jest podobny jak własnego uzębienia. Istnieje kilka rodzajów koron protetycznych, zaś podstawowa różnica to materiał, z którego są wykonane.
RODZAJE STOSOWANYCH KORON PROTETYCZNYCH:

  • Korony pełnoceramiczne – wykonane są w całości z porcelany. Stosuje się je do uzupełnień zębów przednich. Charakteryzują się doskonałą estetyką – doskonale naśladują zęby naturalne. Są biozgodne z tkankami miękkimi i nie wywołują uczuleń.
  • Korony porcelanowe na podbudowie z tlenku cyrkonu- stanowiący konstrukcję tlenek cyrkonu jest materiałem niezwykle wytrzymałym, wysoce estetycznym, bo w kolorze naturalnego zęba. Wytwarzany jest w oparciu o technologię komputerową, dzięki czemu udaje się uzyskać największą szczelność i dokładność. Jest biozgodny i nie powoduje uczuleń. Tlenek cyrkonu to obecnie materiał o najwyższych parametrach dla konstrukcji protetycznych.
  • Korony porcelanowe na podbudowie metalowej- konstrukcję takiej korony stanowi stal dentystyczna. Na przygotowaną w ten sposób podbudowę napala się porcelanę. Metal w takiej koronie nie jest widoczny z racji ukrycia pod porcelaną. Najbardziej popularne korony matalowo – porcelanowe wypierane są dziś z rynku przez korony pełnoceramiczne, korony cyrkonowe lub leucytowe ze względu na ich bardzo dobrą estetykę oraz wysoką biozgodność z tkankami ludzkimi. Mankamentem wyżej wymienionych koron jest możliwość uczulenia Pacjenta na metal w konstrukcji korony i szara obwódka na styku korony z tkankami dziąsła. Często korony takie zakańcza się tzw. marginem porcelanowym (obrzeżem), aby korona była bardziej estetyczna i metalowy brzeg korony nie miał kontaktu z tkankami miękkimi Pacjenta.
  • Korony porcelanowe na podbudowie ze stopu złota- złoto ma silne właściwości bakteriostatyczne, czyli nie sprzyja rozwojowi bakterii próchnicy. Jest lepiej tolerowane przez tkanki miękkie w porównaniu do stali dentystycznej. Podpbudowa ta wykonywana jest w sposób dokładniejszy, dzięki cemu zyskuje lepszą szczelność, zaś złoto jest niewidoczne, bo ukryte pod napaloną porcelaną.
  • Korony protetyczne mocowane na implantach- w przypadku tego typu koron nie ma już własnego zęba, na którym bezpośrednio lub z wykorzystaniem wkładu koronowo-korzeniowego moglibyśmy zamocować standardową koronę. Dlatego wprowadza się najpierw implanty, a po ich wygojeniu, z pomocą specjalnych łączników implantologicznych, mocuje na nich korony protetyczne porcelanowe na podbudowie z tlenku cyrkonu lub na podbudowie metalowej.

WSKAZANIA DO WYKONANIA KORON PROTETYCZNYCH :

  • Odbudowa zniszczonego próchnicą zęba, gdy ubytek jest rozległy i wypełnienie go materiałem kompozytowym nie gwarantowałoby trwałości rekonstrukcji.
  • Przebarwienie korony zęba,korekta kształtu zęba, korekta położenia zęba w łuku, zamknięcie szpar między zębami, gdy niemożliwe jest założenie licówek pełnoceramicznych.
  • Odbudowa złamanego zęba – najczęściej dotyczy zębów złamanych w wyniku urazu, kiedy zastosowanie licówki porcelanowej nie jest już możliwe, a odbudowa za pomocą kompozytu nie daje możliwości utrzymania rekonstrukcji przez długi czas.
  • Odbudowa brakującego zęba- most protetyczny. Korona protetyczna może również funkcjonować jako filar mostu protetycznego, gdy konieczna jest odbudowa wcześniej utraconego własnego zęba. Brakujący ząb stanowiący tzw. przęsło mostu, zawieszony jest pomiędzy zębami filarowymi na których osadzone są korony protetyczne.
  • Odbudowa braków zębowych za pomocą implantów i koron protetycznych zamocowanych na implantach.

Aby wykonać koronę protetyczną, należy oszlifować ząb, czyli zmniejszyć we wszystkich trzech wymiarach, tak aby wykonana następnie korona do złudzenia przypominała naturalny ząb. Szlifowanie wykonuje się w znieczuleniu miejscowym, dzięki czemu zabieg jest całkowicie bezbolesny.

PROTETYKA NA IMPLANTACH

Pojedynczy ubytek – Brak jednego zęba wraz z korzeniem. Uzupełnienie w postaci implantu i korony jest w tym przypadku najlepszym rozwiązaniem zarówno pod względem estetycznym jak i funkcjonalnym. Kilka brakujących zębów – Brak dwóch lub kilku zębów. Osadzenie klasycznego mostu na implantach zapewnia optymalną stabilność i doskonałe rezultaty estetyczne oraz funkcjonalne. Szlifowanie sąsiednich zębów w tym przypadku jest zbędne.

Całkowite bezzębie – Całkowite bezzębie w kości żuchwy i szczęki:

  • Implanty umożliwiają stabilne zakotwiczenie protezy ruchomej w łuku zębowym. W codziennym użytkowaniu proteza jest stabilnie osadzona w jamie ustnej i może być wyjmowana na potrzeby jej oczyszczania,
  • Alternatywę stanowi zamocowanie całego zespołu zębów do implantów. Jest to rozwiązanie zapewniające osiągnięcie maksimum walorów estetycznych.

Stosowanie implantów umożliwia kompleksową rekonstrukcję uzębienia Pacjenta.