BADANIE DNA OKA

Badanie dna oka polega na podania kropli rozszerzających źrenicę, w celu zbadania soczewek, oceny siatkówki lub dokładnego określenia wady wzroku. Po zastosowaniu leku wystąpią zaburzenia widzenia i światłowstręt.

Przed badaniem:

Krople wpuszczane w gabinecie okulistycznym (m.in. te do badania dna oka, ale również inne miejscowo znieczulające) mogą wywoływać (bardzo rzadko) reakcje uczuleniowe. W związku z tym pacjent, który wie że jest uczulony na jakieś leki powinien lekarza poinformować o tym fakcie.

Po badaniu:

Nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych, pracować przy komputerze oraz obsługiwać maszyn do czasu powrotu prawidłowego widzenia (zwykle poprawa następuje po 4 – 6 godzinach od zastosowania preparatu).

Warto pamiętać, aby mieć ze sobą okulary przeciwsłoneczne.

BADANIE KAŁU W KIERUNKU NOSICIELSTWA SALMONELLA I SHIGELLA

Bakterie z grupy Salmonella wywołujące różnego typu infekcje np. zapalenie jelita cienkiego i grubego, zatrucia pokarmowe czy dur brzuszny. Zmiany chorobowe, które wywołuje Salmonella nie ograniczają się jednak tylko i wyłącznie do przewodu pokarmowego. Bakterie te mogą wywołać zakażenie narządów wewnętrznych, stawów, a nawet sepsę. Bakterie z grupy Shigella wywołują czerwonkę (dyzenterię).

Przygotowanie do badania:

Należy całkowicie opróżnić pęcherz moczowy przed pobraniem próbki.
Kał należy oddać do przygotowanego wcześniej naczynia.
Próbkę kału, za pomocą aplikatora należy umieścić w wymaganym pojemniku.
Pojemnik powinien być opisany datą i godziną pobranego materiału
Próbki kału do badania w kierunku nosicielstwa Salmonella i Shigella należy pobierać w ciągu 3 kolejnych dni (każdego dnia jedna próbka kału).
Przygotowane próbki z pierwszego i drugiego dnia przechowuje się w temperaturze pokojowej. Trzeciego dnia w godzinach porannych, po pobraniu ostatniej próbki, należy dostarczyć wszystkie trzy próbki do laboratorium.

JAK PRZYGOTOWAĆ SIĘ DO BADANIA MOCZU?

Mocz – badanie ogólne moczu, dobowa zbiórka moczu, posiew moczu

Badanie ogólne i dobowa zbiórka moczu dostarcza wielu istotnych informacji na temat funkcji układu moczowego, a pośrednio jest również źródłem wiedzy na temat funkcji innych narządów i układów człowieka.

Posiew moczu jest badaniem wykonywanym w celu sprawdzenia, czy w moczu występują bakterie, określenia gatunków tych bakterii oraz ich wrażliwości na antybiotyki (wykonywany jest tzw. antybiogram).

Przygotowanie do badania:

Dorośli

Przed badaniem należy zaopatrzyć się w pojemnik jednorazowy (badanie ogólne moczu) lub sterylny (posiew moczu). Pojemniki dostępne są w Punkcie pobrań lub do kupienia w aptece.
Mocz na posiew i do badania ogólnego pobiera się rano po nocnym spoczynku.
Przed pobraniem próbki moczu należy dokładnie, ciepłą wodą z mydłem umyć ręce, a następnie ujście cewki moczowej (u kobiet w okolicach sromu, od przodu w kierunku odbytu, a u mężczyzn żołądź po odsunięciu napletka). Do wytarcia powinien zostać użyty jednorazowy ręcznik. Zachowanie ścisłych zasad higieny ma na celu pozbycie się z powierzchni ciała bakterii, które, po dostaniu się do próbki mogą zafałszować wyniki badań.
Do pojemnika oddaje się mocz z tzw. „środkowego strumienia” – najpierw należy oddać pierwszą niewielką ilość moczu do toalety, a dopiero potem pobrać mocz do pojemnika. Końcową porcję moczu należy znowu oddać do toalety.
Pobrana próbka moczu do badania ogólnego powinna mieć od 50 do 100 mililitrów. Próbka do badania moczu na posiew może mieć kilka mililitrów.
Pojemnik z pobraną próbką moczu należy szczelnie zamknąć i jak najszybciej dostarczyć do Punktu pobrań. Jeśli nie można tego zrobić od razu, należy umieścić naczynie w lodówce i przynieść je do zbadania jak tylko będzie to możliwe. W przypadku badania na posiew próbka nie może pozostawać w lodówce dłużej niż 2 godziny.

Niemowlęta i małe dzieci

Próbkę moczu dziecka najlepiej pobrać rano, tuż po karmieniu.
Należy zdjąć dziecku pieluszkę i umyć mu dokładnie okolicę ujścia cewki moczowej (u dziewczynek okolice sromu od przodu w kierunku odbytu, a u chłopców żołądź po odsunięciu napletka).
Unieść dziecko i wymasować mu mięśnie grzbietu od góry ku dołowi, wzdłuż kręgosłupa.
Czynność tą należy wykonywać w ciepłym pomieszczeniu (mięśnie szybciej się rozluźnią, a dziecko uniknie przeziębień).
W momencie kiedy dziecko zacznie oddawać mocz, tak jak w przypadku pobierania moczu u osób dorosłych, pobiera się próbkę ze „środkowego strumienia” do odpowiedniego pojemnika.

DOBOWA ZBIÓRKA MOCZU

Przed badaniem:

Zaopatrz się w duży pojemnik z podziałką do zbierania moczu.
Będzie również potrzebny pojemnik jednorazowy, w którym później dostarczysz próbkę moczu ze zbiórki dobowej do laboratorium.

W dniu badania:

Dobową zbiórkę moczu rozpocznij rano i przeprowadzaj ją przez okres 24 godzin.
Pierwszą poranną porcję moczu oddaj do toalety, a każdą następną przenoś w całości do przygotowanego wcześniej pojemnika. Pojemnik przechowuj w lodówce.
Zanotuj godzinę rozpoczęcia zbiórki.
Kontynuuj zbiórkę przez całą dobę (każda oddana porcja moczu musi się znaleźć w pojemniku) i zakończ ją o godzinie, w której została rozpoczęta. Przykładowo, jeżeli rozpocząłeś zbiórkę o 7 rano w poniedziałek to musi się ona zakończyć o 7 rano we wtorek.
Zanotuj godzinę zakończenia zbiórki, dokładnie wymieszaj zawartość pojemnika z zebranym przez dobę moczem, a następnie zmierz jej objętość.
Odlej próbkę (50-100 mililitrów) wymieszanego moczu ze zbiorczego naczynia do jednorazowego pojemnika.
Do próbki dołącz informacją o czasie rozpoczęcia i zakończenia zbiórki oraz całkowitej objętości zebranego podczas doby moczu.

UWAGA

Jeśli w okresie zbiórki choćby jedna porcja moczu nie mogła zostać przeniesiona do przeznaczonego pojemnika, zbiórkę należy rozpocząć od początku. Niepełna zbiórka może zafałszować wyniki badań.
W przypadku badania wapnia, fosforu i magnezu w dobowej zbiórce moczu, przed rozpoczęciem zbiórki moczu, do naczynia należy wlać 10 ml 6 M HCl.

BADANIE URODYNAMICZNE

Badanie urodynamiczne obejmuje kompleksową ocenę czynności pęcherza moczowego i cewki moczowej. Wykonywane jest przy użyciu specjalnych cewników, które w trakcie badania wprowadza się przez cewkę moczową do pęcherza i przez odbyt do kiszki stolcowej. Badanie trwa ok 40 min. i nie jest bolesne. W przeważającej części odbywa się na specjalnym do tego celu przeznaczonym fotelu, staramy się aby było przeprowadzone w intymnej i w miarę bezstresowej dla pacjenta atmosferze.

Dzień przed badaniem

Należy jeść lekkostrawne posiłki i pić płyny niegazowane. Wieczorem, przed badaniem, włożyć czopek glicerynowy do odbytu gdy brak efektu wykonać lewatywę (do kupienia w aptece gotowe wlewki) w celu opróżnienia kiszki stolcowej.

W dniu badania

Rano należy oddać mocz i stolec, wypić ok. 0,5 litra płynów i zjeść lekkostrawne śniadanie. Aby uzyskać wiarygodne wyniki badanie powinno być przeprowadzone przy pełnym pęcherzu, nie należy zatem opróżniać pęcherza do chwili badania, o ile to możliwe – indywidualnie dla pacjenta, około 4 godzin.

Prosimy o zabranie aktualnych wyników badań jeśli je Pani posiada:

ogólne moczu
posiew moczu
oceny czynności nerek (mocznik, kreatynina, kwas moczowy)
USG narządu rodnego, nerek, tomografia układu moczowego, urografia (jeśli były wykonywane) i inne
wcześniejsze badania urodynamiczne

BIOPSJA APSIRACYJNA CIENKOIGŁOWA

Biopsja aspiracyjna cienkoigłowa to badanie polegające na wprowadzeniu igły przez skórę i pobraniu komórek z podejrzanej zmiany.

Badanie umożliwia ocenę mikroskopową komórek pobranych ze zmiany (np. z guzka, torbieli czy powiększonego węzła chłonnego), zlokalizowanej pod skórą, wśród innych tkanek. Taka zmiana może być wyczuwalna przez skórę.

Przygotowanie do badania:

Tydzień przed planowanym terminem badania nie przyjmuj preparatów zawierających kwas acetylosalicylowy (np. Aspiryna, Polopiryna), ibuprofen, naproksen i inne tzw. „przeciwbólowe” – chyba, że lekarz zaleci inaczej.
Jeżeli przyjmujesz leki przeciwzakrzepowe (np. Acenokumarol, Sintrom, Warfin i inne) koniecznie poinformuj o tym lekarza zlecającego badanie. Lekarz zaleci ich odstawienie w odpowiednim czasie przed badaniem.
W razie wątpliwości, czy leki, które przyjmujesz mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo wykonania badania zapytaj o to lekarza kierującego.
Kilka godzin przed badaniem powstrzymaj się od jedzenia i picia.
Jeżeli posiadasz papierowe skierowanie i dokumentację zdjęciową badania USG zabierz je ze sobą na badanie.

Po badaniu:

Powróć do normalnej diety.
W ciągu 24 godzin od badania powstrzymaj się od nadmiernej aktywności fizycznej.
Przez 48 godzin nie przyjmuj preparatów zawierających kwas acetylosalicylowy (np. Aspiryna, Polopiryna), ibuprofen, naproksen i inne tzw. „przeciwbólowe” – chyba, że lekarz zaleci inaczej. Dopuszczalny jest paracetamol.
Po badaniu możesz odczuwać dyskomfort, zasinienie czy niewielkie krwawienie w miejscu pobrania. Zazwyczaj dolegliwości bólowe w związku z biopsją są znikome i większość pacjentów nie potrzebuje leków przeciwbólowych po badaniu.

Poważniejszymi działaniami niepożądanymi, choć bardzo rzadkimi, są infekcje i odma skórna.

Skontaktuj się z lekarzem, jeżeli zauważysz:

Obfite krwawienie z miejsca pobrania
Narastający obrzęk w miejscu pobrania
Narastający ból, pomimo zastosowania środka przeciwbólowego
Ból w klatce piersiowej, ból serca, kołatanie serca
Zawroty głowy lub omdlenia
Problemy z oddychaniem

CYTOLOGIA

Cytologia jest to metoda diagnostyczna stosowana przez ginekologów służąca profilaktyce i wykrywaniu stanów przednowotworowych (przedrakowych) i raka inwazyjnego szyjki macicy. Polega na badaniu narządów rodnych kobiety poprzez wprowadzenie wziernika do pochwy i pobraniu próbki złuszczonego nabłonka szyjki macicy. Badanie cytologiczne pozwala wykryć zmiany, które zaszły w obrębie szyjki macicy, nawet w bardzo wczesnej fazie. Wykonywane jest na fotelu ginekologicznym, jest praktycznie bezbolesne i trwa razem z przygotowaniem kilka minut.

Sposób przygotowania do badania:

Materiał do badania cytologicznego pobierany jest  przed badaniem ginekologicznym, badaniem USG transwaginalnym i innymi badaniami z pochwy i/lub szyjki macicy np. pobraniem posiewów.
Badanie cytologiczne można wykonać najwcześniej 2 dni po zakończeniu miesiączki i najpóźniej 4 dni przed rozpoczęciem kolejnego krwawienia miesięcznego – najlepiej w pierwszej połowie cyklu.
Na 4 dni przed badaniem nie należy stosować leków/preparatów dopochwowych, tamponów ani irygacji (płukania pochwy).
Co najmniej 24 h przed badaniem należy powstrzymać się od stosunków płciowych.
24 godziny przed badaniem cytologicznym nie należy poddawać się badaniu ginekologicznemu, przezpochwowemu badaniu USG oraz pobieraniu posiewów ani wymazów z kanału szyjki macicy.
W przypadku wystąpienia stanu zapalnego narządu rodnego (mogą o tym świadczyć m.in. upławy), należy najpierw wyleczyć stan zapalny i dopiero zgłosić się na badanie.
Ważne informacje, o które zapyta Cię lekarz

Przed wizytą u lekarza dobrze jest przypomnieć sobie datę ostatniej miesiączki, wyliczyć długość trwania cyklu oraz przygotować informacje o stosowaniu ewentualnych leków oraz antykoncepcji (dobrze, jeśli znamy nazwy), przebytych i przewlekłych chorobach, ciążach oraz porodach.

Pamiętaj! Pierwszy dzień cyklu to pierwszy dzień krwawienia miesiączkowego.

PRÓBA WYSIŁKOWA

Badanie umożliwia ocenę wydolności fizycznej organizmu. Badanie to zmuszając organizm do zwiększonej pracy, przy jednoczesnym monitorowaniu zapisu EKG i kontroli ciśnienia tętniczego krwi, pozwala ocenić wydolność układu krążenia. Jest pomocne w rozpoznawaniu i ocenie skuteczności leczenia choroby wieńcowej. Badanie jest wykonywane tylko na zlecenie lekarza.

Sposób przygotowania do badania

Bezpośrednio przed próbą wysiłkową nie pal papierosów, nie spożywaj posiłku, nie pij mocnej kawy czy herbaty. Dotychczas przyjmowane leki przyjmij lub odstaw zgodnie z zaleceniami lekarza kierującego na badanie.
Weź ze sobą strój do wykonania testu wysiłkowego tzn. wygodne buty, najlepiej sportowe, do maszerowania i/lub biegu, spodenki sportowe/spodnie dresowe lub leginsy oraz bluzkę z krótkim rękawem np. t-shirt.
Informacje, które należy zgłosić wykonującemu badanie

Przed badaniem

Aktualnie przyjmowane leki.
Przebyte choroby serca.
W czasie badania:

Wszelkie nagłe dolegliwości (np. ból w klatce piersiowej, duszność).
Jak należy zachowywać się po badaniu?

Wskazany jest kilkunastominutowy odpoczynek w poczekalni przed gabinetem. Z wynikiem badania należy zgłosić się do lekarza prowadzącego.

POBIERANIE KRWI

Kilka dni przed badaniem

Nie pić alkoholu 2 – 3 dni przed badaniem.
Powstrzymać się od picia kawy i herbaty co najmniej 12 godzin przed pobraniem.
W miarę możliwości wyeliminować przyczyny stresu.

W dniu badania

Pacjent powinien pozostawać na czczo, to znaczy powstrzymać się od posiłku przez około 12 godzin przed badaniem.
Rano należy wypić wodę, maksymalnie szklankę.
W miarę możliwości pobranie należy przeprowadzić przed przyjęciem porannej porcji leków chyba, że lekarz zaleci inaczej.
Pobrania należy dokonać w godzinach porannych.
Przed badaniem pacjent powinien pozostawać w spoczynku przez 10 – 15 minut (pozycja siedząca). Wysiłek fizyczny, także umiarkowany np. chodzenie, wejście po schodach, może zmienić wartości wyników badania laboratoryjnego.

RTG JAMY BRZUSZNEJ

Badanie rentgenowskie jamy brzusznej wykonywane w trybie ambulatoryjnym wymaga odpowiedniego przygotowania ze strony pacjenta.

Dzień przed badaniem:

dieta lekkostrawna, z wyłączeniem jarzyn, owoców, ciemnego pieczywa
nie pić napojów gazowanych
Espumisan 3 x 2 kapsułki

W dniu badania:

należy zadbać o wypróżnienie
należy być na czczo lub co najmniej 6 godzin po posiłku
nie palić
Uwaga! Każde zdjęcie RTG u kobiet w wieku rozrodczym powinno być wykonywane w pierwszych 12 dniach cyklu (o ile lekarz nie zdecyduje inaczej), aby wykluczyć ryzyko powikłań ewentualnej ciąży.

RTG KRĘGOSŁUPA

Badanie rentgenowskie odcinka lędźwiowo – krzyżowego kręgosłupa wykonywane w trybie ambulatoryjnym wymaga odpowiedniego przygotowania ze strony pacjenta.

Dzień przed badaniem:

dieta lekkostrawna, z wyłączeniem jarzyn, owoców, ciemnego pieczywa
nie pić napojów gazowanych
Espumisan 3 x 2 kapsułki

W dniu badania:

należy zadbać o wypróżnienie
należy być na czczo lub co najmniej 6 godzin po posiłku
nie palić
Uwaga! Każde zdjęcie RTG u kobiet w wieku rozrodczym powinno być wykonywane w pierwszych 12 dniach cyklu (o ile lekarz nie zdecyduje inaczej), aby wykluczyć ryzyko powikłań ewentualnej ciąży.

UROGRAFIA

Urografia jest to badanie radiologiczne obrazujące drogi moczowe i czynność nerek przy użyciu środka cieniującego podanego dożylnie i wydalanego z moczem. Za pomocą tego badania można określić dokładnie wielkość, kształt i położenie nerek oraz ocenić prawidłowość układu kielichowo-miedniczkowego. Badanie jest również pomocne w ustaleniu istnienia kamienia lub kamieni w układzie kielichowo-miedniczkowym lub w drogach wyprowadzających mocz. Badaniem tym można również ocenić skutki obecności kamieni w układzie moczowym. Za pomocą urografii można również stwierdzić istnienie torbieli i guzów nerek. Na jej podstawie dokonuje się także oceny stopnia zalegania moczu w pęcherzu moczowym (np. w przypadku znacznego przerostu gruczołu krokowego).

Przygotowanie do badania:

W ciągu 2 dni poprzedzających badanie obowiązuje dieta półpłynna, nie należy spożywać owoców, warzyw, słodyczy oraz ciemnego pieczywa
W dniu badania pacjent powinien być na czczo. Wykluczone jest jedzenie, picie i palenie papierosów
Bezpośrednio przed badaniem należy opróżnić pęcherz
Na badanie należy zgłosić się ze skierowaniem od lekarza.

Informacje, które należy zgłosić wykonywującemu badanie:

Przed badaniem
nadwrażliwość na środki cieniujące
skłonność do uczuleń
aktualnie przyjmowane leki
skłonność do krwawień (skaza krwotoczna)
ciąża
W trakcie trwania badania
wszelkie nagłe dolegliwości (np. duszność, świąd skóry)

USG JAMY BRZUSZNEJ

Wykonuje się najczęściej w pozycji leżącej chorego na plecach. Lekarz pokrywa skórę specjalnym żelem w celu uzyskania pełnego kontaktu głowicy aparatu ze skórą i wyeliminowania pęcherzyków powietrza. Substancja ta jest obojętna dla skóry i łatwo się zmywa wodą z mydłem. Przesuwając głowicę aparatu uzyskuje się obrazy całego badanego narządu, które widoczne są na ekranie monitora. Warunkiem prawidłowego obrazowania ultrasonograficznego przez powłoki brzuszne narządów miednicy małej jest wypełnienie pęcherza moczowego. Pęcherz moczowy wypełniony moczem wypycha pętle jelitowe z miednicy małej i stanowi swoiste „okno ultrasonograficzne” umożliwiające obserwację narządów rodnych kobiety, gruczołu krokowego mężczyzny oraz pęcherza moczowego. W przypadku obrazowania jamy brzusznej (bez oceny układu moczowego) pęcherz może być pusty.

Do USG jamy brzusznej należy się odpowiednio przygotować.

Dzień przed badaniem:

Stosuj dietę lekkostrawną, z wyłączeniem surowych jarzyn, owoców i ciemnego pieczywa.
Dodatkowo możesz przyjąć Espumisan 3 x 2 kapsułki. Preparat ma na celu usunięcie powietrza z przewodu pokarmowego, które stanowi przeszkodę dla ultradźwięków. Można go kupić w aptece bez recepty.

6 godzin przed badaniem:

Nie przyjmuj pokarmów.
Nie pij żadnych płynów poza niesłodzoną wodą niegazowaną, w szczególności nie pij kawy i mocnej herbaty.
Nie pal tytoniu.
Nie żuj gumy.

2 godziny przed badaniem:

Wypij 1 do 4 szklanek wody niegazowanej i nie oddawaj moczu. Ilość wypitego płynu potrzebna do wypełnienia pęcherza jest zależna od czynników indywidualnych. Wypełnij pęcherz w taki sposób, aby był średnio wypełniony, ale nie maksymalnie.
Podczas wykonywania USG jamy brzusznej możesz zostać poproszony o opróżnienie pęcherza.

USG GINEKOLOGICZNE

Badanie wykonuje się przy użyciu sondy przezpochwowej zabezpieczanej każdorazowo osłonką lateksową pokrytą żelem. Za pomocą badania można ocenić narządy w miednicy mniejszej (narząd rodny oraz błonę śluzową jamy macicy, trzon macicy, szyjkę macicy, jajnik, zatokę Douglasa).

Przygotowanie

Pęcherz moczowy powinien być opróżniony.

Termin wykonania badania

Pacjentki w wieku rozrodczym: badanie najlepiej wykonać od 5 do 10 dnia cyklu
Pacjentki w wieku pomenopauzalnym przyjmujące HRT: 6-10 dni po przyjęciu ostatniej tabletki
Pacjentki w wieku pomenopauzalnym przyjmujące HRT w terapii sekwencyjnej: do 10 dnia cyklu
Pacjentki w wieku pomenopauzalnym przyjmujące HRT w terapii ciągłej: termin badania nie ma znaczenia
Odpowiedni termin badania może również ustalić prowadzący ginekolog

USG PIERSI

Czym jest badanie USG piersi?

USG piersi to nieinwazyjne badanie obrazowe z użyciem fal ultradźwiękowych. Ultradźwięki umożliwiają uwidocznienie m.in. narządów i tkanek miękkich. Można ocenić ich wielkość, kształt oraz położenie.

USG piersi umożliwia ocenę struktur gruczołu sutkowego, pozwala określić charakter tkanek z jakich jest zbudowany gruczoł, obecność zmian chorobowych oraz ocenę węzłów chłonnych dołów pachowych. Badanie jest bezpieczne, niebolesne i może być powtarzane wielokrotnie. Badanie to może być wykonywane również kobietom w ciąży i karmiącym piersią.

Jakie są wskazania do wykonania USG piersi?

ból piersi
zmiana w piersi wyczuwalna przez dotyk
wyciek wydzieliny z brodawki sutkowej
badania kontrolne wcześniej rozpoznanych zmian łagodnych
występowanie raka sutka w wywiadzie rodzinnym
stosowanie hormonalnej terapii zastępczej

Przygotowanie

Badanie wykonuje się między 1 a 10 dniem cyklu miesiączkowego lub według zaleceń lekarza. Na badanie należy przynieść wyniki poprzednich badań USG i mammografii, jeżeli były takie wykonywane.

USG DOPPLERA

To badanie nie wymaga specjalnego przygotowania. Wyjątek stanowią badania wykonywane przez powłoki brzuszne: badanie tt. nerkowych, aorty brzusznej, tt. trzewnych (pnia trzewnego i tt. krezkowych), układu wrotnego, żyły głównej dolnej, żył biodrowych – tutaj obowiązuje przygotowanie jak do badania USG jamy brzusznej:

Dzień przed badaniem

dieta lekkostrawna, z wyłączeniem jarzyn, owoców, ciemnego pieczywa
Espumisan 3 x 2 kapsułki. Preparat ma na celu usunięcie powietrza z przewodu pokarmowego, które stanowi przeszkodę dla ultradźwięków

6 godzin przed badaniem

nie przyjmować pokarmów
nie przyjmować płynów gazowanych i słodzonych (można pić wodę niegazowaną)
nie palić tytoniu
nie żuć gumy

SPIROMETRIA

Badanie polega na pomiarze maksymalnej ilości powietrza, które pacjent może nabrać i wypuścić z płuc oraz na pomiarze szybkości przepływu powietrza przez drogi oddechowe. Spirometria jest badaniem nieinwazyjnym.

Na badanie należy zgłosić się w dobrym stanie ogólnym, jeśli lekarz nie zalecił inaczej.
Należy powstrzymać się od palenia tytoniu na 24 godziny przed badaniem (minimum 2 godziny!, jeśli stanowi to dużą trudność).
Na 30 minut przed badaniem powinno się powstrzymać od wykonywania intensywnego wysiłku fizycznego.
Nie zaleca się także spożywania obfitych posiłków, picia mocnej herbaty, kawy ani coca-coli w ciągu 2 godzin przed badaniem.
Na badanie najlepiej założyć luźne ubranie niekrępujące ruchów klatki piersiowej, a przed samym zdjąć krawat czy marynarkę.
Należy indywidualnie ustalić z lekarzem kierującym na badanie, jakie z przyjmowanych leków można stosować w dniu badania, a jakie należy odstawić.
Odpowiednie przygotowanie do badania pozwoli otrzymać w pełni wartościowy wynik badania.

TESTY SKÓRNE

Testy alergiczne wykonuje się w celu potwierdzenia czynnika, który wywołuje występujące u pacjenta reakcje alergiczne. Lekarz na podstawie wywiadu i badania wybiera, które testy i z jakimi alergenami wykonać dla oceny uczulenia u danego pacjenta.

Na przedramię lub plecy nanosi się kropelki różnych zawiesin zawierających alergeny oraz kropelki z kontrolą dodatnią i ujemną. Następnie przez krople pielęgniarka delikatnie nakłuwa naskórek przy pomocy jednorazowych małych lancecików. Na skutek nakłucia pod naskórek przedostaje się niewielka ilość roztworu alergenu, który w przypadku uczulenia wywoła zaczerwienienie, pęcherzyk jak po ukłuciu komara i świąd.

Wynik testu odczytywany jest po 15 minutach. Powstałe w kontakcie z alergenem pęcherzyki są mierzone linijką, a ich średnica porównywana do pęcherzyka powstałego w reakcji na kontrolę dodatnią. Wynik testu interpretuje alergolog.

Po 30 – 60 minutach reakcja uczuleniowa ustępuje samoistnie.

Przygotowanie do badania

Przed testami skórnymi nie są wymagane żadne badania dodatkowe.

Wynik testów jest wiarygodny, o ile przed wykonaniem testów pacjent przestrzega poniższych zaleceń.

Przed badaniem:

2 tygodnie przed badaniem nie wystawiać skóry na promienie słoneczne lub solarium
7 – 14 dni przed testami odstawić leki przeciwalergiczne
należy poinformować o wszystkich przyjmowanych lekach (Ranigast, Calcium, witaminy, sterydy oraz leki przeciwdepresyjne mogą wpływać na wynik testu)
7 dni przed badaniem nie nakładać na skórę przedramion leków w postaci maści i kremów, szczególnie ze sterydami

W dniu badania:

nie spożywać czekolady, pomidorów, serów pleśniowych, kapusty, szpinaku, kiełbasy, tuńczyka, ogórków kiszonych
nie balsamować skóry przedramion
Przeciwwskazania:

infekcja bakteryjna lub wirusowa do 3 tygodni przed terminem badania
przyjmowanie antybiotyku do 3 tygodni przed terminem badania
epizod anafilaktyczny lub ciężki napad astmy do 6 tygodni przed terminem
choroby skóry: ostra pokrzywka, dermografizm, atopowe zapalenie skóry i zmiany skórne: rumień, obrzęk, bąble, zmiany plamiste, nadmierne złuszczanie naskórka
ciąża
nasilenie objawów takich jak: kaszel, katar, duszność, łzawienie, w dniu badania